Ciekły amoniak wykazuje masa podobieństw aż do wody. Analogicznie aż do niej autodysocjuje wg równania:
Stała Ki tej autodysocjacji wewnątrz temperaturze -50°C wynosi 10-30. Kation amonowy (NH4+) jest słabszym kwasem (wg definicji Brønsteda oraz Lowry'ego) aniżeli jon dodatni oksoniowy (H3O+), zaś jon ujemny amidkowy (NH2-) jest silniejszą zasadą aniżeli jon wodorotlenowy, co powoduje, iż chociażby słabe kwasy twardo dysocjują w środku amoniaku, oraz silne zasady dysocjują słabo.
Ciekły amoniak rozpuszcza metale alkaliczne także metale ziem alkalicznych spośród wytworzeniem kolorowych, twardo reduktywnych, przewodzących strumień roztworów. Kolor roztworu zmienia się wspólnie ze stężeniem jonów metalu. Przy małym stężeniu mieszanina jednorodna jest niebieski, wobec zatężeniu zmienia barwę na brązową.